ah kimseler bilmez necibe teyze karşısında konuşmaya çalışan halimin suskunluğunu. konuştukça lal olur içim, dönemez kelimelerin yurduna. yalnızlaşır. susma dedikçe kendime, içime atılır her dilden cümleler. içimde, içime atılgan olan cümlelerden bir atak. her kontradan gol yiyen kalbimi, on bir noktadan müdafaa işaretiyle bile koruyamam.
açarım bir küçük; başlarım ufak ufak içmeye. bugün başlar, beş gün sonra bitiririm rakıyı. olmaz! yine de olmaz. açılmaz kilidi dilimin. otururum suskunluğumla baş başa deviririm kadehleri günler içinde.
günler içine çok sesliğim karışır. düzenim bozulur. yine de çıkmaz sesim.
yıllardır uyuyan bir yanardağ olmayı beceremediğim gibi; patlamayı da beceremem.
yalnızlığım, suskunluğum ve ben efkar dağıtmak için kelimelere gönül koymaya devam ederiz sessizce.
ve bundan necibe teyzenin kesinlikle haberi olmaz.
bi askere gidip geleceğim, teyzeme iyi bak :)
YanıtlaSil