vecibe hanım teyzenin yazmakta olduğu hayat hikayesi için küçük çırpınışlardır:
kırık kalp:
bazen, kimileri için, birleştirilmeye çalıştıkça daha çok kırılan, tuz buz olandır. oysa bırakılsa kendi haline, zamanın tozu örtse bir süre üstünü; kem gözlerden uzakta tutulsa; oda ısısında muhafaza edilse; çocukların erişemeyeceği bir yerde saklansa; kişi kendi gözüne bile yasaklasa onu, tükenene kadar kanamasına izin verse onun... kalp bu, cam değil ki... toparlanır. hayal kırıklıklarının üstüne basa basa yükselir de, arşa değer gün gelir de başı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder