her şey çok daha uzakta kalabilseydi, dünyayı daha kolay anlayacağıma dair iddiaya giriyorum alt komşumla apartmanın girişinde. elinde "komşuları inceleme yüksek lisansı" başvuru formu, beni asistanı yapmaya çalışıyor. nereden bulduğunu bilmediğim cümleleriyle beni köşeye sıkıştırırken, tüm direnmelerime karşı onun bana uzattığı formu doldururken buluyorum kendimi. yerine yetiştireceği kişinin eğitimli olması gerektiğini söylüyor, isim bölümüne "isimsiz" olan adımı yazarken. hiçbir şey demiyorum. birisine hayır diyememenin derin kederinde boğuluyorken, bu programa kabul alırsam nasıl bir karar vereceğimi düşünüyorum.
alnımı geniş bulan ter damlaları aralarında en hızlı düşme yarışı yapıyor. alnımı izleyebilmeyi nasıl isterdim şimdi. oysa ben güneş tepemde, deliyle deli olma yarışı yapıyordum ve yine, yeniden, bir kez daha yarışmacısı olmak istemediğim bir müsabakadaydım. gelen geçen komşular beni, vecibe hanım teyzenin apartmanın girişine kurduğu masanın arkasında otururken görüyor. gözlerindeki hayal kırıklığını seçebiliyorum işte. her şey çok yakınımda. ama bunu vecibe hanım teyzeye anlatamıyorum. bu güneşin alnında ne işimiz olduğunu, beni burada niye tuttuğunu, az önce doldurduğum formu nereden ya da nasıl bulduğunu, asistanlık için kaç kişinin başvurduğunu ve en önemlisi benim niye böyle biri olduğumu ona soramıyorum.
"hadi kalk da eksik belgelerini getir" diyor vecibe hanım teyze. "ne belgesi canım ciğerim teyzeciğim" demiyorum elbette. "peki" diyorum. "kalk o zaman, ne duruyorsun yanımda" diyor. boyun eğme ustası boynumu büküp kalkıyorum. kim eğdiyse zamanında benim bu boynumu, boynu tutulur inşallah. sessizce yerimden kalkıp apartmandan içeri girerken vecibe hanım teyzenin sesi geliyor kulağıma. büyük bir sırrı ifşa etmekle görevlendirilmiş sesi yanlış duymuyorsam yüksek lisansa kabul edildiğimi bana müjdeliyor başvuru süresi bile bitmemişken henüz.
bir delinin kuyuya attığı taş oluyorum da, arkamdan atlayacak akıllı olmamasından çok korkuyorum.
bilmiyorum size hiç söyledim mi şimdiye kadar ama ben en çok yalnızlıktan korkuyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder