rüyalardan alın yazısı oluşturabilseydik, dilerdik gerçekliği. ritmi bozuktu hayallerimizin. kalp ritminde düzensizlikleri olan ilişkimizin adımlarına güvenemiyorduk. hangi adımla geleceğe erişebilecektik? varlığımızın yokuş aşağıya ilerlemesiydi tehlikeli olan. kalbimiz delikti. heyecana gelmemeliydik. kalbimizdeydi eksiklik. hızlanmak için yüklenmemeliydik aşkın pedallarına. karanlık bir sondu bu. unuttuk her şeyi; hastalığımızı, adımlarımızı, deliğimizi, boğazımızdaki yumruğu. şarkılara, hikayelere, kahramanlara sığınmak... biz kolayını mı seçtik diye düşünmeden edemiyorum şimdi. şimdi... geçmişteyken şimdide var olmaya "bugün" diyoruz. dünde öldüğümüzü saklıyorum herkesten ve her şeyden. dünümüzü bizden sakınıyorum.
sevgilim, rüyalar gerçek olsa; gerçek olur muyuz biz de?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder